Nepal het beloofde land?

Posted on Posted in Uncategorized

Ik heb tijden niet geschreven en alleen foto’s geplaatst. Ze zeggen “een foto zegt meer dan duizend woorden” maar goed ik wil graag toch mijn beleving en reis in Nepal vertellen. (En het is een lang verhaal geworden)

Na het Holi festival in India was het tijd om India te verlaten en de rust te zoeken in Nepal. In vier dagen fietste ik van Vindravan (waar ik een week bij een vriend en oud collega had gelogeerd Bram en zijn vrouw) naar Nepal. Ik nam de meest westelijke grens. Bij aankomst zei de grenswachter ” you can choose from these three stickers”  Het waren de toerist visa, ik koos voor 90 dagen want die was roze zei ik, de man keek mij vreemd aan en begreep de grap niet. Ik kon na paar minuten Nepal binnen fietsen. Mijn eerste bestemming was Bardia National Park waar ik een Nederlandse homestay had gevonden via internet. Onderweg kwam ik natuurlijk de vieze oude man tegen die elk land heeft net als Iran. Deze man zei ” you have a nice bike”, maar het laatste woord hoorde ik niet goed dus dacht bike, ik bedankte hem vriendelijk en hij reageerde, “yes you have a nice penis”. Ehhh wat, ik dacht wat is dit nou weer. Schudden mijn hoofd en fietste verder. Maar na paar minuten reed hij weer naast me op zijn motor, om mij te complimenteren met mijn penis. Iets minder vriendelijk zei ik hem om weg te gaan. Hij reed door en stopte verderop naast de weg en zwaaide en wilde dat ik stopte, ik zei wat minder vriendelijk woorden en fietste verder. Nu zag ik dat hij weer kwam en dit keer pakte ik mijn telefoon en filmde hem en zijn kenteken, en vroeg hem of hij mee ging naar politiecheckpunt die elke 10 kilometer langs de weg stond. Toen was hij binnen paar seconden verdwenen.

Bardia, waarom Bardia, dit park heeft de grootste populatie tijgers en ik had nog nooit een echte tijger in het wild gezien. Na drie dagen fietsen kwam ik aan bij het park en de Homestay was paar kilometer van het park. Hier reed ik door dorpjes van het terrai volk heen. Deze leven van het land. Overal zag ik boerenbedrijvigheid, kippen renden voor mijn wielen weg. Er liepen grote ossen over het land met een ploeg erachter. De huisjes gemaakt van stroo, klei en poep geven een rustige uitstraling en het gebrek aan gemotoriseerd verkeer maakt het geweldig. Helaas is de weg de laatste 20 kilometer ook onverhard en stuiter je van kiezel naar kiezel. Gelukkig wist ik dat er een bed stond te wachten en dat ik kon uitrusten voor paar dagen.

De Homestay, zoals gemeld gevonden via internet wordt gerund door Sonja (Nederlandse) en Budhi (Nepalees), zij hebben elkaar ontmoet tijdens een vakantie van Sonja in Nepal. Het verblijf was ideaal en gaf een goede basis om de omgeving te verkennen en op safari tocht te gaan. 

De tijgers waren aan het wachten op mij in het park, net als neushoorns, olifant, krokodillen en nog veel meer dieren. Ik koos voor een trektocht te voet samen met een Belgisch koppel dat ik ontmoet had in de Homestay. Je krijgt voor je het park ingaat een korte uitleg wat te doen als we wilde dieren tegen komen. Gelukkig kregen we ook allemaal een wapen. Mijne was 140cm lang en van bamboe gemaakt, met deze stok zou ik zeker een tijger van me af kunnen slaan. 

De trektocht is echt een super ervaring, in het begin ben je bang dat achter elke boom een tijger springt of een olifant komt aanstormen door het hoge gras, maar het valt allemaal mee. Na uurtje lopen kwamen we op een uitzichtpunt waar je tijdje blijft om wild te spotten. Door de kromming van het water kon je goed twee kanten uitkijken en hopelijk zou een tijger dorst krijgen van het warmen weer. Voor mij lag een krokodil aan het water de hele dag beetje voor dood te spelen. Gelukkig kwamen er ook allerlei vogels voorbij vliegen. Na een uurtje was er ineens commotie er kwam een neushoorn in beeld. Deze ging uitgebreid baantjes trekken op een meter of 70 van het uitzichtpunt. Na tijdje was hij er klaar mee een ging hij naar huis. Onze groep wilde graag verder lopen en gelukkig maar. Na half uur kwamen we drie wilde olifanten tegen die voor ons uit aan het lopen waren. Eentje met grote slagtanden was een bekende die wel eens een paar personen had omgebracht. Maar hij zag er super vriendelijk uit en liep rustig verder. Wij waren de boom in geklommen om goed uitzichtpunt te hebben en te wachten of er misschien nog een tijger voorbij zou wandelen. Maar helaas na een tijdje moesten we huiswaarts keren want het begon donker te worden. De weg terug kwamen we duizend bambies tegen.

In de omgeving van de Homestay kan je genoeg doen, fietstocht door de dorpjes, chillen in een koffietent met hangmatten waar je in de avond heerlijk kan drinken. Mijn Belgische vrienden, Laurens en Lisa paar heerlijke dagen doorgebracht. Op één avond aan het kampvuur kwamen we tot conclusie dat we toch echt nog een jungletocht moesten doen om de tijger te zien. Laurens voelde zich niet 100 en zei al ” als jullie morgen een tijger spotten wordt ik gek”. De volgende op tocht met Lisa en een ander Belgisch koppel die de dag ervoor ook waren aangekomen en een Indiër. Met zijn vijven kwamen we aan bij het uitzichtpunt en de Indiër viel na half uur in slaap en toen stond er ineens een olifant voor ons neus op 50 meter afstand. Iedereen meteen in rep en roer, de olifant kwam langzaam onze kant opgelopen en iedereen grijpte snel zijn spullen bij een om weg te rennen. Na paar minuten chaos en rennen was de olifant doorgelopen de andere kant op. Iedereen kwam weer terug en na een halfuur viel de Indiër weer in slaap. En vrijwel meteen kwam er een tijger in beeld gelopen ongeveer 100 meter verderop stak hij de rivier over. Wat een ongelofelijk groot beest, ik vond het echt magisch om hem te zien. Helaas bleef hij niet om te zwemmen en verdween weer. Niet veel later was er een neushoorn ergens voor ons in het hoge gras verstopt en die was wat aan het brullen naar een andere neushoorn, die ergens schuin achter ons zat. En na tien minuten stormde hij door het bos erheen, het klonk als een vrachtwagen die door het bos aan het racen was. Gespannen zat iedereen te luisteren en te bedenken welke boom die zou in klimmen als hij onze kant zou op komen, maar zo ver kwam het niet. Na tijdje verveelde wij ons weer en kregen de gids zover om verder te lopen. Helaas kwamen we na 10 minuten de olifant tegen van eerder die middag die boos een wegversperring op wierp en paar keer boos onze kant opkwam. Na een belletje kwamen de andere gidsen met jeeps en paar toeristen toegesneld. Hangend aan de jeep zijn we de olifant achterna gegaan maar hij verstopte zich in het dikke woud. Het begon weer donker te worden en tijd om naar huis te gaan. Bij terugkomst werd Laurens gek toen hij alles hoorde.

De volgende dag stond mijn vertrek op de planning en bestemming was lumbini, de geboorteplaats van buddah. Na drie dagen fietsen kwam ik aan in lumbini. Volgende dag rondgelopen tussen alle kloosters, tempels en andere kunstwerken. Er wordt druk gebouwd en elk land lijkt zijn eigen buddah tempel of klooster te willen neerzetten. Mocht je van mediteren houden je kan intern in een klooster zitten met drie maaltijden per dag voor 500 roepies. Maar op mijn planning stond Tansen een bergdorp waar je kan wandelen.

Het was een dag fietsen en klimmen van lumbini naar tansen, vooral laatste uur was het 500 meter omhoog. Gelukkig vond ik vrij snel na aankomst een Homestay bij een lief vrouwtje die ook nog heerlijk kookte. De volgende dag het dorp verkend en informatie ingewonnen voor een hike naar een oud paleis, bij het informatie punt ontmoete ik een jong koppel die er ook heen gingen en de volgende ochtend zijn we samen vertrokken wat achteraf de langste hike van mijn leven zou worden. Eigenlijk zou het maar 6-7uur duren heen en weer via dezelfde weg maar na het paleis vonden we het beetje saai en op mijn gps zagen we een andere route terug over een bergkam. Dit was natuurlijk een topidee en na het klimmen naar de top volgende we de weg. We namen een paar shortcuts en na een paar dachten we nog eentje te nemen maar helaas nam die weg ons naar beneden en weer naar boven en langs ravijnen, op zich hilarisch maar het water begon al op te raken en komende 10 kilometer was er niks op de gps. Na de laatste slokjes en de ” trekkers choice ” koekjes liepen we uitgehongerd na paar uur een dorpje binnen, hier kochten we alle het eten en drinken dat konden dragen. En we kwamen na vragen achter dat het nog twee uur minstens wandelen was na huis en het begon al donker te worden. Door het donker gelukkig met hoofdlamp liepen we nog twee uur door het bos een berg over en kwamen we terug in ons dorp. We vonden nog een restaurant die open was en hebben ons vol gegeten. Na een dag rust fietste ik verder na pokhara, dat twee dagen fietsen zou zijn.
Laat aub weten of je zo ver bent gekomen met lezen want ik kan niet korter zijn over Nepal en voor ik deel twee type moet er tenminste één iemand zijn die het leest.
Deel twee:

Hiking in pokhara, Mardi himal base 4500 meter.

Mams en paps op bezoek en het spotten van een Jaguar in chitwan National Park.

Everest basecamp hike met Budi en 17 dagen in de Himalaya rond wandelen.

En veel meer…
Mocht je naar Nepal gaan ga dan langs bij de Homestay het is er goed vertoeven:

www.bardiahomestay.com

11 thoughts on “Nepal het beloofde land?

  1. Tsjonge Koen wat doe jij een indrukken op. Je kunt als je ooit terug komt wel een boek schrijven met hele mooie fotos erin.
    Geniet maar goed, doe voorzichtig en heeeeelllll veeeeeelllll plezier verder!!!!!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *