Long time no see

Posted on Posted in Uncategorized

**English coming in other blog**
Het is een tijd geleden dat ik een blog heb geschreven. Ik zal het kort houden en beetje vertellen hoe ik door Iran ben heen gegaan na Teheran. 

Het fietsen naar het zuiden heb ik de grote weg genomen, soort van snelweg alleen dan minder auto’s en je mag er fietsen op de vluchtstrook. Samen met Ali de host in Teheran zijn we vertrokken via Qom, de heilgiste stad van Iran en waar bijna elke vrouw in het zwarte gewaad loopt naar kashan gegaan. In kashan hebben ze nog een oude stad in ere proberen te herstellen en zag ik voor het eerst oude stoffige staatjes met muren die zijn gemaakt van zand, stro en klei. Onderweg gekampeerd bij de ambulancedienst wat heel gezellig was. Eigenlijk wilde Ali meer dan 100 kilometer rijden en dan kamperen waarom snapte ik niet echt want 98 km en kamperen bij de ambulance broeders is in mijn ogen beter dan paar extra kilometers rijden en in de woestijn staan zonder iets. Na esfahan afscheid genomen van Ali en fietsten ik eindelijk alleen sinds maanden. En dat is zo heerlijk, lekker met niemand rekening houden doen waar ik zelf zin in heb. Ahhhhhhhhh wat was ik blij.

Esfahan is een leuke stad zoals je waarschijnlijk heb gezien in mijn korte filmpjes. Zag ook voor het eerste grote troepen toeristen onder leiding van een gids. Er waren Chinezen met natuurlijk super grote camera’s. Bejaarden Duitsers en de Nederlanders die via djoser in Iran waren beland. Alle groepen doen eigenlijk dezelfde reis door Iran, Teheran naar het zuiden tot aan Shiraz, je pakt dan de meeste toeristische hoogtepunten.

Ik ging na esfahan richting Shiraz en pak ook even de hoogtepunten mee niet alleen de bergen maar ook persopolis en paar andere terreinen met oude stenen. Onderweg veel gastvrije mensen ontmoet waar je eten van krijgt en op de foto mee moet tot een oud mannetje die wilde controleren of mijn geslachtsdelen er nog aanzaten na al dat fietsen. 

Bij aankomst in Shiraz heb ik een hostel gezocht om even bij te komen en de toerist uit te hangen. Leuke stad met Bazaar en parkjes. Ook begon de maand van moeharram toen ik er was. Ze herdenken dan het overlijden van  hossein. Elke avond waren er optochten van verschillende groepen die zichzelf soort van boetedoening doen en zichzelf slaan met een soort van zweep. Dit gaat gepaard met veel harde versen uit de Koran uit een wagen die mee rijdt. Na paar dagen had ik het gezien en ben ik voor de rust naar ghalat gegaan. Dit is een dorpje vlakbij Shiraz ik dacht hier kan ik mooi mijn verjaardag vieren. Ik verbleef bij iemand die ik via via kende. Super chille gasten met een muziekbar. Er waren veel reizigers vanuit heel Iran en tijdens mijn verjaardag was er taart. Niet te veel taart gegeten om natuurlijk de andere dagen fit genoeg te zijn om te hiken in de bergen. 

Na een kort bezoekje aan yazd om mijn visum te verlengen en rond te struinen door het stadje wat echt een aanrader is ben ik weer gaan fietsen naar het zuiden. Via meerdere kleine dorpjes kwam ik uit in Jahrom. Een dorpje dat bekend staat om zijn citroen en dadel productie. Hier verbleef ik een paar dagen bij een host, Reza, super aardige gast en zijn familie was een soort Iraanse familie voor mij. Heb de productie gezien van de dadels en naar de fotostudio geweest omdat Reza ook een fotograaf is. Het was een super leuke tijd met veel ontmoetingen en bbqs. 

Toen ik vertrok kreeg ik bericht van een Iraanse vriend die ik had ontmoet in Armenië en zelf onderweg was naar Europa met de fiets. Hij was thuis in afwachting voor zijn schengen visum en of ik niet even langs kon komen fietsen. Nou het was op de route dus waarom niet. Bij Amir was de gastvrijheid weer op zeer hoog niveau en kon pas na vijf dagen vertrekken. We hebben veel tuinfeesten gehad met bbq, waterpijp etc.. die houden ze dan buiten de stad waar ze een soort van tuinhuis hebben met alles er op en er aan. Iedereen komt hier in de avond naar toe om te relaxen. Soort voor café maar dan op zin Iraans zonder vrouwen Helaas. 

Na Amir werd het echt tijd om even zelf te kamperen en dwars door verlaten gebieden te fietsen. Na drie dagen kwam ik op het eiland qeshm aan. Hier heb ik nog drie dagen gefietst en gekampeerd in natuurparken waar niemand was. Ik beladen mijn fiets met 10 liter water en genoeg eten en reed de wildernis in. Echt geweldig om helemaal alleen ergens te zijn en te kamperen. Onder de sterrenhemel je tentje opzetten en tot rust komen. Heb aardig wat wensen voor jullie kunnen doen met de vallende sterren die ik zag dus je dromen zullen uitkomen als het goed is en jullie worden allemaal rijk. 

Na zes dagen geen douche of iets te hebben gezien ben ik naar destad qeshm gereden waar ik nu vier nachten verblijf om op maandag de boot te pakken naar Sharjah, ik ga naar Dubai ipv direct naar Oman. Dit omdat de boot naar Oman een keer per week vaart en het super duur is. Vanuit Dubai fiets ik naar Oman om tot eind van de maand daar te cruisen. daarna naar Sri Lanka om mijn familie weer te zien 🙂 

Helaas nu geen foto’s want ik moet even internet kaarten kopen, dus komt een extra blog met alleen maar nieuwe foto’s. Heb je vragen of iets anders je kan mij altijd een berichtje sturen. 
Groetjes

Koen 

3 thoughts on “Long time no see

  1. Ik vind het ook hartstikke leuk, man; je beleeft wat. Je bent zo ongeveer vergroeid met je fiets nu, is het niet? En met het kamperen…

  2. Hé Koen, ik bedenk ineens dat er al weken geen blog meer is gekomen. Hoe is’t nu? Ik zie dat je in Sri Lanka bent; mooie streetview!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *