Honderd en één nacht.

Posted on Posted in Uncategorized

Honderd en één nacht.

De dag van het binnenrijden in Goreme was ik exact honderd dagen van huis weg.

Na het verlaten van Istanbul per veerboot naar de andere kant van de
Bosporus gevaren om de drukte van de stad te vermijden en moest er
geklommen worden. Na een lange dag kwam ik aan in Iznik waar ik Mark,
een Duitse man, tegen kwam. Hij rijdt op een elektrische fiets met een
aanhanger met zonnecellen. We hebben samen overnacht bij een
roeivereniging.

De tweede dag was het 35 graden met veel zon en ik kon Mark niet
bijhouden en hij verdween aan de horizon. Via een kleine bergweg kwam
ik op plaatsen waar ze nog nooit een toerist op de fiets hadden
gezien. Dit was ook de zwaarste dag ooit, door het klimmen en de hitte
koel je niet af. Deze dag meer dan 10 liter water gedronken. Vanwege
een lichte zonnesteek en uitdroging heb ik een dag rust gehouden in
Sogut.

De volgende dag moest er ook meteen geklommen worden en toen ik even
stopte zag ik een andere fietser aankomen. Dit was Julian een Duitser
van 27 die ook naar Iran gaat. We waren beide blij elkaar te zien en
zijn nu samen op weg naar het oosten.

Het midden van Turkije waar ik door heen fietste is leeg en verlaten.
Vele dorpjes zijn verlaten en storten de huizen in. In de iets grotere
dorpen zijn de huizen afgesloten met hekken en luiken. Hier wonen
Turken in de zomer als ze terug komen uit Duitsland, België of
Nederland. Door de grote migratie in de jaren 60-70 zijn er nog weinig
Turken in het binnenland.

Onderweg met Julien hebben we geslapen in verlaten gebouwen, bij
restaurants en tankstations. De mensen zijn heel aardig en je wordt
vaak uitgenodigd om thee te komen drinken. Soms geven ze je brood of
frisdrank als je ergens pauzeert. De Turken zijn hele aardige en open
mensen.

Na 4700 kilometer aangekomen in Cappadocië. Na een wandeling gister,
vandaag wat onderhoud aan de fiets gedaan, zoals het verversen van de
olie in de versnellingsnaaf.

Morgen moeten we natuurlijk Duitsland zien winnen tegen Frankrijk en
na de wedstrijd ergens wildkamperen met uitzicht over de valleien om
de heteluchtballonnen te zien in de ochtend.

Daarna gaan we naar Trabzon om via de kust van de Zwarte Zee naar

Batumi in Georgië te fietsen

Zie hieronder een hele reeks foto’s.

 DSC01638 DSC01639 DSC01643 DSC01650 DSC01657 DSC01661 DSC01666 DSC01675 DSC01683 DSC01684 DSC01691 DSC01696 DSC01699 DSC01700 DSC01611 DSC01624 DSC01627 DSC01628 DSC01637

Mocht je nog een tijger willen redden kan je altijd een donatie aan
het project doen.
Bedankt voor jullie aandacht en tot snel.


One thought on “Honderd en één nacht.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *